Het verschil tussen groene en gele kiwi

Twee verschillende rassen, geen twee rijpheidsstadia

Groene en gele kiwi zijn geen vroege en late fase van dezelfde vrucht, maar twee afzonderlijke rassen. De groene kiwi is vrijwel altijd de Hayward, een ras dat begin twintigste eeuw in Nieuw-Zeeland werd geselecteerd en wereldwijd nog altijd de meest geteelde kiwi is. De gele kiwi, in de winkel meestal verkocht als Zespri SunGold, is een aanzienlijk jongere variëteit, ontwikkeld door het Nieuw-Zeelandse Zespri in samenwerking met Plant & Food Research en sinds de jaren negentig en tweeduizend op de markt.

Beide vruchten groeien aan een klimplant uit het geslacht Actinidia, maar zijn twee gekweekte lijnen met een eigen uiterlijk, smaakprofiel en oogstseizoen.

Schil: donzig bruin tegenover glad en koperkleurig

Het snelste onderscheid ziet u aan de buitenkant. De Hayward heeft een ruwe, donzige, bruine schil met fijne haartjes die u voelt als u er met de vingers overheen strijkt. De SunGold heeft een gladde, vrijwel haarloze schil met een koperbruine tot goudbruine kleur, waardoor hij er al in het schap heel anders uitziet dan de klassieke groene kiwi.

De gladde schil van de gele kiwi is bovendien dunner, zodat sommige mensen hem, na goed wassen, met schil en al eten, terwijl de ruwe schil van de groene kiwi daarvoor minder aangenaam is.

Vruchtvlees en zaden

Snijdt u beide vruchten doormidden, dan is het verschil ook vanbinnen duidelijk. De groene kiwi heeft helder groen vruchtvlees met een duidelijke witte kern en een ring van kleine, zwarte zaadjes. De gele kiwi heeft levendig geel vruchtvlees, eveneens met een lichte kern, maar met merkbaar minder en kleinere zaadjes dan de groene variant.

Smaak en zuurgraad

De Hayward heeft een frisse, licht zure smaak die aan de scherpe kant kan zijn wanneer de vrucht nog niet volledig rijp is. Dat zuur maakt de groene kiwi geliefd in combinatie met zoetere ingrediënten, bijvoorbeeld in een fruitsalade.

De SunGold is aanzienlijk zoeter en milder van smaak, met een tropisch aroma dat doet denken aan een combinatie van kiwi, mango en een vleugje aardbei. De zuurgraad ligt merkbaar lager, waardoor veel mensen de gele kiwi als toegankelijker voor kinderen ervaren. Beide vruchten zijn overigens rijk aan vitamine C; de gele variant bevat daarvan volgens metingen van de kweker gemiddeld nog aanzienlijk meer dan de groene.

Rijpheid herkennen: bij beide soorten dezelfde test

Of het nu om de groene of de gele kiwi gaat, de manier om rijpheid te controleren is hetzelfde. Druk voorzichtig met uw duim op de vrucht, in de buurt van de steel: - Geeft de schil licht mee, dan is de kiwi rijp en klaar om te eten. - Voelt de vrucht nog hard aan, laat hem dan nog enkele dagen op kamertemperatuur liggen. - Is de vrucht al erg zacht en plakkerig, dan is hij overrijp.

Omdat kiwi's narijpen na de oogst, worden ze vaak nog stevig verkocht. U kunt het proces versnellen door de vrucht samen met een appel of banaan in een half gesloten papieren zak te leggen, vergelijkbaar met de methode om een avocado sneller te laten rijpen.

Seizoen en herkomst

Nieuw-Zeeland is voor beide rassen de belangrijkste bron in de wintermaanden op het noordelijk halfrond: de oogst daar loopt van april tot juni, waarna het fruit via gekoelde bewaring en scheepstransport tot in het najaar in Europese winkels ligt. In de zomer wordt dat aanbod aangevuld met Europese kiwi's, onder meer uit Italië, Frankrijk en Griekenland, waar de oogst rond oktober en november plaatsvindt.

Omdat de teelt van de gele SunGold gevoeliger is voor een plantenziekte (PSA-bacterie) dan de groene Hayward, is het aanbod van gele kiwi doorgaans kleiner en de prijs iets hoger.